Zaleca się, by już od wczesnego dzieciństwa przestrzegać ustalonego czasu przeznaczonego na odpoczynek w łóżku, co może zminimalizować problemy w późniejszym okresie rozwoju. Wraz z nadejściem okresu dojrzewania i zmiany wewnętrznego zegara biologicznego - zmianie ulega także rytm snu. Nastoletni młodzi ludzie są często bardziej ożywieni i energiczni pod koniec dnia, a bardziej zmęczeni rano. W ciągu dnia mają zwykle czas wypełniony wieloma różnymi zajęciami - uczęszczają do szkoły, pomagają w domu, prowadzą aktywne życie towarzyskie - gdy przy tym jeszcze nie śpią tyle, ile potrzebują, to często czują się przez cały czas zmęczeni.
Dlaczego
dzieci nie mogą spać?Ostatnie badania wykazały, że małe dzieci mogą rosnąć nawet do 1,5cm
w ciągu jednej nocy* (podczas snu produkowany
jest w organizmie hormon wzrostu). Gdy dzieci dorastają,
tempo ich wzrostu maleje, ale większość młodych ludzi ciągle rośnie aż
do dwudziestu, dwudziestu paru lat; tak więc wystarczająco duże i dobre
jakościowo łóżko jest tak samo ważne dla siedemnastolatków, jak i
dla siedmiolatków.
*Szpital Św. Tomasza, Londyn, 1997 r.
Wiadomo, że łóżko nie zapewniające ciału równomiernego podparcia, może powodować dolegliwości i bóle u dorosłego człowieka. Zgodnie z oświadczeniem brytyjskiego Narodowego Towarzystwa Walki z Bólem Kręgosłupa (National Back Pain Association), młode, giętkie kręgosłupy potrzebują jakościowo dobrego, zapewniającego dobre wsparcie, łóżka tak samo - o ile nie bardziej - aniżeli dorośli. Badania prowadzone przez to Towarzystwo wskazują na niepokojący wzrost liczby nastolatków, czy nawet małych dzieci, cierpiących na bóle kręgosłupa - być może dlatego, że w dzisiejszych czasach dzieci prowadzą bardziej siedzący tryb życia niż dawniej, gdyż więcej czasu przeznaczają na przesiadywanie przed telewizorem i gry komputerowe niż na sport i zabawy na świeżym powietrzu.
Najnowsze badania brytyjskiej organizacji Sleep Council dowiodły, że w Wielkiej Brytanii 10% rodziców mających dzieci w wieku od 3 do 17 lat daje dzieciom do spania łóżka używane. Można przypuszczać, że łóżko używane nie zapewni właściwego podparcia i komfortu potrzebnego dorastającym dzieciom i może być ryzykowne dla ich zdrowia i prawidłowego rozwoju. Stare łóżko może też nie odpowiadać obecnym standardom bezpieczeństwa przeciwpożarowego, co można względnie łatwo sprawdzić, ponieważ materace, które spełniają tę normę, mają wszytą w powłokę stosowną, biało-niebieską etykietkę informacyjną.
Zaopatrywanie się w łóżko używane nie jest także wskazane ze względów higienicznych. Na przykład, stary materac może być pełen kurzu i gnieżdżących się w nim roztoczy. Łóżko jest ich ulubionym siedliskiem, ponieważ roztocza lubią się rozwijać w ciepłym, wilgotnym środowisku i żerować głównie na strzępkach starej skóry. Z około 1/2 l wilgoci wydzielanej przez ludzkie ciało w nocy i z blisko 1/2 kg cząsteczek złuszczonej skóry w ciągu roku - większość znajduje się w łóżku, tak więc dzieci muszą rzeczywiście być "w siódmym niebie" śpiąc na starym materacu!
Zostawiane przez roztocza odchody zawierają alergeny, które mogą wywoływać astmę, egzemę i ataki alergii. One to, w rzeczywistości, mogą powodować pierwsze objawy alergiczne. Zważywszy, że w Wielkiej Brytanii odnotowuje się coraz więcej przypadków zachorowań na astmę, szczególnie wśród dzieci, to im więcej rodziców będzie w stanie zrobić coś w dziedzinie profilaktyki tej choroby, tym lepiej.
Zaleca się, aby rodzice zmieniali łóżko dziecka, szczególnie w okresie jego wzrostu. W zależności od potrzeb dziecka może to oznaczać kilkakrotną wymianę łóżka.
Na przykład nastolatek, który niepostrzeżenie urósł do 180 cm, potrzebuje łóżka, na którym jego nogi będą spoczywały na materacu, a nie wystawały poza łóżko!
Pamiętaj, aby najlepiej wykorzystać łóżko pod względem komfortu użytkowania oraz higieny i aby utrzymać materac we wzorowym stanie - odpowiednie obchodzenie się z nim, regularne czyszczenie i jego regularna wymiana jest rzeczą konieczną.
Większość
małych dzieci dobrze reaguje na chodzenie spać o ustalonej porze.
Odbywa się to zwykle po kolacji, spokojnej zabawie, kąpieli, bajce na dobranoc.
Kładzenie dziecka do snu powinno odbywać się mniej więcej o tych samych
godzinach każdego wieczoru, chociaż w weekendy można pozwolić dzieciom
na trochę późniejsze pójście do łóżka. Rodzice nie powinni spodziewać się,
że dzieci będą natychmiast zasypiać, gdy znajdą się w łóżku (ostatecznie
większość dorosłych też nie zasypia od razu) i powinno się im pozwolić
na cichą zabawę lub czytanie, zanim będą mogły zasnąć.
Większość dzieci do trzeciego roku życia śpi około 12 godzin na dobę. W tym wieku mogą one mieć trudności z zasypianiem, mogą też przeciwstawiać się pójściu do łóżka, ponieważ nie lubią separacji z rodzicami. Zwykle dzieci mają swoją ulubioną zabawkę, z którą łatwiej jest im zasnąć, a włączona lampka nocna pomaga dzieciom, które obawiają się ciemności.
Dzieci w wieku od 4 do 6 lat zwykle śpią w nocy od 10,5 do 11,5 godzin
i prawie wszystkie mają pewne trudności z zasypianiem. Często nie chcą
iść do łóżek, mogą budzić się w nocy i mieć koszmary senne - wtedy płaczą,
wyobrażając sobie coś nierealnego - jakieś potwory, duchy itp. Często boją
się ciemności, mogą moczyć się w nocy czy nawet chodzić we śnie. Również
tutaj pomaga rutyna - egzekwowanie chodzenia spać o ustalonych godzinach,
za pomocą łagodnej perswazji rodziców (i bez nadmiernego dramatyzowania
tej kwestii). Rodzice często bardziej się tym martwią niż
dzieci, które przypuszczalnie nie będą pamiętać, po przebudzeniu się rano,
o tym, co się działo w nocy.
Dzieci w wieku od 6 do 12 lat śpią około 10 godzin w nocy. Mają często
problemy ze spaniem, analogiczne do problemów dorosłych - obawy związane
ze szkołą, przyjaciółmi czy rodziną. W tym wieku rzadziej występują koszmary
senne. Także w tych przypadkach pomocne może okazać się regularne chodzenie
spać o tej samej porze.
Większość nastolatków potrzebuje około 8 godzin snu, lecz wielu z nich śpi o wiele krócej, co może powodować natychmiastowe skutki i potencjalnie poważne konsekwencje w postępach w szkole i w przyszłości - na uczelni. Nastolatki mają szczególne problemy - zaczyna się okres dojrzewania, egzaminy, brak pieniędzy, myślenie o przyszłości - rzeczywiście nic dziwnego, że nie mogą spać tyle, ile potrzeba. Rodzice muszą w tym okresie wykazać się dużym zrozumieniem sytuacji, łagodnie wskazując na ważną rolę snu i zachęcając swoje nastoletnie dzieci do rozmów na temat ich problemów.
Poniżej wyszczególniamy niektóre najczęściej powtarzające się problemy dzieci ze spaniem i podajemy sposoby ich rozwiązania. Jakąkolwiek metodę postępowania przyjmą rodzice, powinni kontynuować ją co najmniej trzy tygodnie, zanim spróbują wprowadzić coś innego, inaczej nie będzie podstawy, aby przekonać się, jak działa dany sposób postępowania. Dzieciom w wieku około 3 lub 4 lat można oferować jakieś nagrody (zabawki, naklejki itp.), gdy odpowiednio reagują na starania rodziców. Ważną rzeczą jest konsekwentne postępowanie, nawet jeżeli nie ma natychmiastowych, widocznych oznak poprawy.
Kiedy dziecko doświadcza koszmaru nocnego, nie powinno się go wówczas budzić ale należy raczej przemawiać do niego w sposób łagodny i spokojny. Dziecko może spać dalej; jeśli się obudzi, może nie wiedzieć, gdzie się znajduje i coś nieskładnie mamrotać. Staraj się uspokoić je, gdy się obudzi, pozwól mu na oddanie moczu i daj łyk wody do popicia, zanim pójdzie z powrotem spać. Rano spróbuj dowiedzieć się, co było przyczyną niepokoju u dziecka.
Egzema powoduje zakłócenia snu, głównie z powodu uczucia swędzenia i pieczenia, które towarzyszą tej dolegliwości. Utrzymywanie niskiej temperatury powietrza w sypialni i używanie pościeli zrobionej z bawełny może przynieść ulgę w swędzeniu. Rodzice nie powinni stosować biologicznych proszków do prania.
Przeziębienia u dzieci mogą także wpływać na ich sen. Rodzice powinni sprawdzić, czy dziecko ma gorączkę i podać mu paracetamol zgodnie ze wskazaniami lekarza. Oczywiście, gdy zachodzi podejrzenie rozwoju choroby, rodzice dziecka powinni udać się z nim do lekarza.